Vin de Pays? Vin de Pays!

Laatst was het weer zover tijdens een proeverij: ik liet een groep een fles wijn proeven waar iedereen enthousiast over was. Toen ik het etiket liet zien viel het wat stil en zei er tenslotte iemand: ik vind het een heel lekkere wijn maar het is maar een streekwijntje! Deze keer dus maar eens een column over eigenwijze wijnmakers die wijnwetten aan hun laars lappen. In het begin van de vorige eeuw is een begin gemaakt met de wijnwetgeving in diverse Europese landen. Het doel was om met een beschermende herkomst benaming (AOC of DOC(G)) de kwaliteit van wijnen te kunnen garanderen: er werd o.a. precies voorgeschreven in welk gebied met welke druiven en oogsthoeveelheden moest worden gewerkt. Voldeed je hier niet aan dan werd je ‘gedegradeerd’ tot Vin de Pays (streekwijn) of zelfs Vin de Table (tafelwijn). We zijn nu vele jaren en ook vele inzichten verder en het blijkt dat druivensoorten die het goed doen in bijvoorbeeld Bordeaux, het ook erg goed doen in bijvoorbeeld Toscane. Sterker nog: door het assembleren van ‘vreemde’ druivensoorten met lokale druivensoorten kan er vaak een betere wijn worden gemaakt! Je hebt nu dus steeds meer eigenwijze wijnboeren die druiven aanplanten die niet in de wet staan. Dat ze daardoor geen Appellation Contrôlée op het etiket mogen zeggen en dus ‘maar’ een Vin de Pays maken zal ze een zorg zijn: ze willen gewoon goede wijn maken waar zo ons als consument mee kunnen verrassen.

Daarom mijn betoog: laat u niet (mis)leiden door het etiket op de fles, laat u (ver)leiden door de wijn in de fles!

Veel wijnplezier!

Wouter Bensdorp

Spannende wijnervaring

Laatst vroeg iemand me, wat is nou je meest spannende wijnervaring? Daar hoef ik niet lang over na te denken: tijdens de grote wijnbeurs de Vinexpo in 2003 in Bordeaux was ik uitgenodigd voor een chique galadiner georganiseerd op Château la Gaffelière in Saint Emilion. Het was druk geweest op de beurs dus ik was iets laat en terwijl ik van Bordeaux naar Saint Emilion gereden werd barstte een noodweer los. Toen op het Château aankwam was het noodlot al geschied: de hele tent met keurig opgedekte tafel was door een windhoos 10 meter verplaatst én de cateringwagen lag daarnaast: het diner was letterlijk in het water gevallen. We werden met de ongeveer 130 gasten, glaasje Dom Pérignon nog in de hand, verzocht naar de vatenkelder te gaan om ons daar wat op te warmen. We hebben er een fantastische avond gehad: er waren geen stoelen dus we konden rondlopen en met bekenden spreken terwijl er schalen met kaas, gerookte ham en brood werden rondgedeeld. En belangrijker nog, terwijl de ene na de andere fantastische wijn werd gepresenteerd, de flessen waren immers toch opengemaakt! Mag ik u mee laten genieten: oa. Château Cheval Blanc 1982, Château Angelus 1989, Château Beau Sejour Bécot 1971, Château Canon 1970, Château La Gaffelière 1966, Château  Belair 1964, Château Clos Fourtet 1959, Château Trottevieille 1953 en voor mij het hoogtepunt van de avond : Château Figeac 1961. Het was een avond om nooit meer te vergeten.

Eindejaar Champagne? Het hele jaar Champagne!

Het eindejaar nadert en dat betekent dat het hoogtepunt van de champagne in Nederland weer nadert: naar schatting wordt 60% van de in totaal bijna 2 miljoen verkochte flessen rond deze tijd gedronken. Oliebollen en Champagne zijn in Nederland dan ook onlosmakelijk verbonden en da’s jammer want het is niet de meest bijzondere culinaire combinatie…

Hoe anders gaat dat bij onze zuiderburen: in België worden de flessen het hele jaar ontkurkt en komt men aan een totaal van zo’n 8 miljoen. Het is dan ook heel normaal om er bij het apéritief een flûte aangeboden te krijgen. Dit geeft de begin van de maaltijd niet alleen een feestelijk cachet, de frisse zuren in de wijn brengen de maagsappen op gang en dat is ook precies de bedoeling van een apéritief!

Ik wil dan ook vanaf deze plek een lans breken voor dit heerlijke vocht: maak eens wat vaker een fles Champagne open en leg voor het geval dat, altijd een fles in de ijskast. Drink de Champagne vervolgens lekker door tijdens de maaltijd. Champagne is immers een ideale begeleider van schaal- en schelpdieren en een keur aan visgerechten. Stevigere, wat meer gerijpte Champagnes combineren zelfs prima bij gevogelte en wat denkt u van een iets zoetere, demi-sec Champagne bij een dessert met vruchten?

De mogelijkheden zijn legio, het plezier onbeperkt, ik wens u fijne feestdagen toe!

Wouter Bensdorp

Beste wijnliefhebber,

Ik wil jullie van harte uitnodigen voor een wijnproeverij op zaterdag 24 november. Op deze proeverij kun je kennismaken met een selectie wijnen uit de assortimenten van zowel Bensdorp Wijnen als Icons of Taste.

De proeverij wordt gehouden bij Gallery van Loon & Simons op de Taalstraat 53 in Vught. Je bent tussen 2 en 5 uur van harte welkom om in eigen tempo de wijnen te proeven en door de galerie te lopen. I.v.m. met de planning hoor ik graag of je aanwezig bent en met hoeveel personen je komen, dat kan via wouter@bensdorp-wijnen.nl

Met hartelijke groeten,

Wouter Bensdorp

(06-22993764)

De kurk van de fles?

Het zal u niet ontgaan zijn: het aantal flessen dat is afgesloten met een plastic kurk of een schroefdop neemt hard toe. Ik geef toe, het openen van een fles die niet met een echte kurk is afgesloten is minder romantisch maar verder zie ik weinig nadelen.

Het gros van de wijn (wit, rosé én rood!) is op dronk direct nadat de wijn gebotteld is en deze wijnen hebben dus geen baat meer bij verdere flesrijping. In dat geval is zuurstof de grootste vijand (oxidatie!) en dient zo goed mogelijk buiten gehouden worden. De beste oplossing hiervoor is de schroefdop: de wijnen blijven langer fris én zijn dus langer houdbaar. Ja maar, hoor ik u zeggen hoe zit dat dan met wijnen die wel flesrijping nodig hebben, die mooie witte Bourgogne of rode Bordeaux in mijn kelder? Wetenschappers zijn er nog niet uit want dit moet nog verder onderzocht worden. Ik kan u verzekeren dat de meesten van de betere producenten de kelder vol hebben liggen met flessen die zijn voorzien van een plastic kurk of een schroefdop om zo te proeven wat daadwerkelijk het effect op de wijn is én of de (natuur)kurk dus inderdaad de beste oplossing is. Wordt vervolgd dus.

Een ander voordeel is dat de kans op kurksmaak nagenoeg nihil is. Behalve voor veel mensen hachelijke momenten wanneer ze een wijn in een restaurant moet voorproeven, scheelt dat duizenden flessen wijn die zo door de gootsteen gegoten kunnen worden.

Kortom: gooi uw schroom overboord en schroef open die wijn. De producenten Nieuw-Zeeland zijn al om, daar worden praktisch alle witte wijnen al afgesloten met een schroefdop.

Veel wijnplezier!

Reacties? wouter@bensdorp-wijnen.nl